السيد الخميني

مقدمه ناشر 12

شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( موسوعة الإمام الخميني 46 ) ( فارسى )

شاگردان شيخ ، بر آن شرح نوشته است . اربعين مجلسى دوم ، شرحى مفصل به عربى بر چهل حديث كه تقريرات درسى مجلسى است . يا كتاب الاربعين از شهيد اوّل كه مشتمل است بر چهل حديث ، بدون شرح و توضيح ، و بيشتر احاديث آن در باب عبادات است . يا اربعين نور الدين عبدالرحمن جامى كه حاوى چهل حديث و ترجمهء منظوم آنهاست . كتاب حاضر در اصل تقريرات امام خمينى - قدس اللَّه روحه - بوده است كه مضامين آن را در مدرسهء فيضيه و ملا صادق در قم براى شاگردان خود ايراد فرموده بودند ، سپس تصميم گرفتند كتابى در همين زمينه تأليف كنند ، و اين كتاب را در 1358 ه . ق . به پايان آوردند . سىوسه حديث از احاديث اين دفتر مربوط به اخلاقيات و مهلكات و منجيات ، و هفت حديث آخر در باب اعتقادات و معارف است . روش معظم له در توضيح احاديث چنين است كه ابتدا حديث را نقل مىكنند ، سپس آن را به فارسى ترجمه مىكنند ، و آن گاه كلمات اصلى حديث ، و گاه غالب تعبيرات و كلمات آن ، را شرح و معنا مىكنند ، و در معناى حديث متعرض نكته‌اى كه در شرح حديث سودمند است مىشوند ، و پس از فراغ از شرح تعبيرات و اصطلاحات و تمهيدات لازم ، به شرح متن مىپردازند ، و طى چند « فصل » شرح حديث را به پايان مىبرند . همانطور كه در بالا ياد شد ، سىوسه حديث اوّل مربوط به مسائل اخلاقى است . در اين قسمت وجههء همت مصنف بزرگوار كتاب اين است كه تمويهات نفس را آشكار كنند و مفاسد هر يك از ذمايم اخلاقى همچون كبر ، ريا ، غضب و حسد ، را شرح دهند و در خلال مطالب مواعظى درج كنند كه در بازداشت نفس از معصيت سودمند قرار گيرد . در هر باب آياتى از كلام آسمانى استشهاد كرده‌اند و گه‌گاه از سخنان ارباب ضماير پاك نيز استفادت جسته‌اند كه در بين آنان در درجهء اوّل معلم روحانى و ارجمند خود ايشان ، مرحوم شاه آبادى ، است كه در زمان تأليف اين كتاب در قيد حيات بوده‌اند . چنان كه گفته شد ، آنچه در شرح اين روايات مطمح و مطرح نظر معظم له بوده بيدار ساختن خواننده و تنبه دادن به اوست كه از مباشرت لذات دست بردارد و مباشر اعمال صالح گردد ، و با طى طريق سلوك خود را از صفات بد و ناپسند مبرّا سازد ، تا به فيض